22 آبان 1397
مرکز رصد تروریست حقیقی
خطا
  • JUser: :_بارگذاری :نمی توان کاربر را با این شناسه بارگذاری کرد: 524
پنج شنبه, 10 ارديبهشت 1394 ساعت 09:57

تروریسم مدرن و انواع آن

  • گزارش / مرکز رصد تروریست حقیقی

مرکز بین المللی حمایت از قربانیان تروریسم؛ تحول و دگرگونی در نظام های سیاسی به نحوی كه طی آن قدرت دیگر نه به شكل اقتدارگرایانه آن بلكه به صورت دموكراتیك و با دخالت دادن مردم اعمال شد، فضای شكل گیری "ملت" ها را به وجود آرد. در این نظام های سیاسی، مردم یكی از بازیگران عرصه قدرت سیاسی شدند.

این امر سبب شد تا مردم در فرآیندهای سیاسی نقش ایفا كنند. به سرعت زمانی فرا رسید كه كسب قدرت از سوی یك بازیگر با توسل به زور به سادگی امكان پذیر نبوده و كنشگران عرصه قدرت می بایست در كنش های سیاسی شان، به خواست و رفتارهای مردم به عنوان یك متغیر مهم توجه نمایند.

حضور مردم در عرصه قدرت سیاسی، به ناگزیر آنها را درگیر موضوع تروریسم كرد و به شكلی از تروریسم انجامید كه بر حسب برخورداری از ویژگی های مدرن ، به این اسم موسم است. این نوع از تروریسم با پیدایش دولت ملتها و تسریع در روند دموكراتیزاسیون، به وجود آمد. مشخصه تروریسم در دوران مدرن، كشیده شدن مردم به صحنه جنگ قدرت و استفاده از مردم در اتخاذ راهبردهای مستقیم و غیر مستقیم برای كسب قدرت و امتیاز است. مستقیم به صورت حذف فیزیكی مهره های قدرت سیاسی و غیر مستقیم از طریق ارعاب و تهدید مردم به ترور و بعضاً با انجام چند اقدام تروریستی معنادار مردم را وادار می كنند تا اینكه بر دولت های خود فشار بیاورند تا این دولت ها در مقام حل مشكل تروریسم برآیند و گرنه كارآمدی و مشروعیت مردمی خود را از دست خواهند داد.

دیدگاه های جدی در خصوص ماهیت تروریسسم مدرن خصوصا در سطح بین الملل آن وجود دارد. بسیاری بر این باورند كه " تروریسم مدرن، فرهنگ و یا به عبارت ماركسیستی آن حیات روبنای غرب و سمبل آن آمریكا را با توسل به ابزارهای خشونت آمیز با نگاه به ایجاد وسیع ترین میزان تخریب مادی _ انسانی به مبارزه طلبیده است."(دهشیار،1382،68)
از این منظر مدرنیته عامل تغییر پارادایمی در تروریسم است و حملات تروریستی مانند حادثه یازدهم سپتامبر، نتیجه اجتناب‏ناپذیر مدرنیته است. در فصل جهانی شدت و تروریسم مفصل تر به این بحث پرداخته شده است.(فكوهی،1382،80)

انواع تروریسم مدرن :

تروریسم مدرن به عنوان نتیجه ناگزیر مدرنیته می تواند گونه های مختلفی داشته باشد. با این حال در كتاب پیش رو به بر حسب موضوع و محتوا، تروریسم مدرن به صورت دو نوع تروریسم متعارف و تروریسم غیر متعارف مورد بررسی قرار می گیرد.

  • تروریسم متعارف

منظور از تروریسم متعارف، نوعی از تروریسم است كه برای همگان شناخته شده است و تروریست ها عموما از ابزارها و وسایلی كه از نظر نظامی در زمره وسایل متعارف قرار می گیرند، استفاده می كنند. به عنوان مثال بهره گیری یك گروه تروریستی از مواد منفجره و بمب ها حتی با درجه قدرت تخریب بالا چیزی نیست كه غیر عادی محسوب شود. این تروریسم، دارای گونه های مختلفی است. اما تروریسم متعارف خود می تواند اشكال مختلفی داشته باشد. تروریسم دولتی و تروریسم سایبری تنها دو نوع از تروریسم متعارف مدرن هستند كه در اینجا مورد اشاره قرار می گیرند.

انواع تروریسم متعارف :

1. تروریسم دولتی

دولت ها پدیده نوین نظام بین الملل محسوب می شوند یعنی به نوعی دستاورد زندگی مدرن و مدرنیسم محسوب می شوند. ورود این پدیده به مقوله تروریسم سبب شكلی از تروریسم شده است كه بسیاری آن را تروریسم دولتی می نامند." تروریسم دولتی، تروریسمی است كه در آن، دولت هدایت ترور را به عهده گرفته، برای آن سازمان در نظر می گیرد. هزینه هایش را پرداخته، به افرادْ آموزش های نظامی می دهد و آن ها را در درون و بیرون جامعه هدایت می كند."(قاضوی ،1383،59)

البته درخصوص اینكه ترور دولتی از انواع تروریسم می باشد، نقطه نظر مشتركی وجود ندارد. برخی بر این نظرند كه مفهوم تروریسم را باید صرفا در مورد عاملان غیرحكومتی بكار برد . زیرا اقدامات دولت ها در قتل و كشتار در زمره دیگر جنایات مثل جنایت علیه بشریت، نشل كشی، جنایت علیه صلح و امثال آن قرار می گیرد. برخی دیگر اما این عقیده را ندارند و بر این نظرند كه تروریسم دولتی بدلایل چندی بایستی در ردیف سایر تروریسم ها قرار گیرد.

استدلالی كه این عده مطرح می كنند این است كه توانمندی یك حكومت برای ترور جمعیت بیش از عاملان غیردولتی است. از طرفی بسیاری از گروه های تروریستی عملا تحت حمایت دولت ها فعال هستند و گروههای تروریستی كه حامی و پشتیبان آنها حكومتها می باشند از قدرت عمل بیشتری برخوردارند.. ( لی آ، 1380، همان)

برای دریافت نقش دولتها در تروریسم بین المللی، باید به روشنی بین آن‏چه كه برخی مواقع از آن به تروریسم دولتی یاد شده و تروریسم دارای پشتیبانی دولتی تمایز قائل شد.

شایسته یادآوری است كه در لفاظی های سیاسی موجود، اصطلاح تروریسم دولتی غالبا برای اشاره به فعالیتهای خارجی یك دولت مورد استفاده قرار می‏گیرد، حال آن كه در كاربرد سنتی‏تر آن توصیف اقدامات داخلی یك دولت بیشتر مدنظر بوده است. به عبارت دیگر استفاده مستمر از واژه تروریسم دولتی در این مضمون منجر به تحریف معنای آن شده است.(جی بدی، 1378،258)

"دی پردیو" مصادیق تروریسم دولتی را در یك فهرست بلند بر می شمرد. به نظر وی، اقدامات سیاسی یك دولت نسبت به مردمش برای اعمال سلطه از طریق ایجاد وحشت كه ممكن است از راه كنترل مطبوعات و رسانه ها، شكنجه و آزار، محاكمات غیرعادلانه، منع گردهمائیها و اعدامهای سریع تحقق یابد. حمله مسلحانه نیروی نظامی یك دولت به هدفهائی از دولت دیگر كه در آن جا مردم به خطر افتد، تلاش برای از بین بردن مأموران دولتهای دیگر، اشغال نظامی یك كشور، خواه به صورت كنترل مستقیم و خواه از طریق ایجاد پایگاه عملیاتی، عملیات سری و پنهانی یك دولت برای ثبات یا ساقط كردن دولت دیگر، تبلیغات مبتنی بر مطالبی بی اساس توسط یك دولت، خواه به منظور بی ثبات كردن دولت دیگر و خواه جلب حمایت عمومی از نیروهای نظامی، سیاسی یا اقتصادی هدایت شده در كشور دیگر باشد، و بسیاری موارد دیگر نظیر آن مصادیق تروریسم دولتی است.(آقابخشی و افشاری راد،1376،585)

دی پریدو سعی كرده است ابعاد غیر قانونی دولت ها در سطح داخلی و بین المللی را به عنوان تروریسم دولتی مد نظر قرار دهد. با این حال لیستی كه وی به عنوان تروریسم مطرح می كند فهرست بلند و طویلی است كه عمده اقدامات مغایر با حقوق بین الملل دولت ها در عرصه داخلی و بین المللی را شامل می شود. و این در حالی است كه این اقدامات در حقوق بین الملل دارای بار معنایی ویژه ای هستند كه تحت عناوین خاص مورد توجه هستند.

مثلا آنجا كه "كنترل مطبوعات و رسانه ها، شكنجه و آزار، محاكمات غیرعادلانه، منع گردهمائیها و اعدامهای سریع" را از مصادیق تروریسم به حساب می آورد باید گفت كه این اعمال در حقوق بین الملل تحت عنوان نقض حقوق بنیادین بشری طبقه بندی می شوند نه تروریسم. یا " اشغال نظامی یك كشور، خواه به صورت كنترل مستقیم و خواه از طریق ایجاد پایگاه عملیاتی" در چارچوب اشغالگری و حقوق جنگ قابل ارزیابی است تا تروریسم.

البته مواردی چون" عملیات سری و پنهانی یك دولت برای ثبات یا ساقط كردن دولت دیگر" كه ممكن است با ترور رهیران یا شخصیت های خاص سیاسی و علمی صورت گیرد، می تواند مصداق عینی تروریسم محسوب شود. این گونه عملیات ها معمولا از سوی نهادهای امنیتی یك كشور در داخل كشور دیگر صورت می گیرد. این نوع عملیات ها با اینكه ممكن است جنبه رعب و وحشت عمومی را نداشته باشد ولی از این جهت كه نوعی خشونت اعلام نشده بوده و به قصد حذف فیزیكی عناصری از دولت مخالف انجام می شود و ممكن است با هدف بر هم زدن نظم عمومی و بی ثباتی صورت پذیرد، تروریسم تلقی می شوند.

علاوه بر این آنجه كه سبب می شود چنین اقداماتی از سوی یك دولت علیه دولت دیگر تروریسم محسوب شود تعریفی است كه حقوق بشردوستانه از ترور ارائه می كند." ترور از دید حقوق بشردوستانه یك اقدام جنگی نامشروع است. زیرا این كلمه متضمن یك عنصر نیرنگ آمیز می باشد و كشتن یا زخمی كردن یكی از افراد دشمن با توسل به نیرنگ، یا توسط افرادی كه سرباز دشمن محسوب نمی شوند، یا اعمالی كه با عدم اعطای امان همراه باشد، ممنوع است."( راجرز و مالرب،1382،91)

شاید بتوان گفت كه تروریسم از سوی حكومت ها امری نوین نیست. اما باید در نظر داشت كه اولا با شكل گیری دولت ملت ها به عنوان پدیده های نوین، تغییرات گسترده ای در تروریسم مورد اعمال از سوی حكومت ها كه عمدتا در قالب تروریسم سنتی می گنجد، رخ داد. یكی از این تغییرات، فعال شدن تروریسم از سوی واحدهای جدید سیاسی یعنی دولت ها در فراسوی مرزهاست به نحوی كه با پایان قرن بیستم تروریسم جانشین جنگ های بزرگ قرن های گذشته شده است. این از شواهدی است كه سبب می شود به تروریسم دولتی به عنوان یك تروریسم مدرن نگریسته شود.

2. سایبر تروریسم (تروریسم مجازی)

شكل گیری دنیای مجازی از مهمترین دستاوردهای مدرنیسم است. تروریسم نیز به عنوان نتیجه گریز ناپذیر مدرنیسم به شكل عجیبی با دنیای مجازی پیوند خورده است. تروریست ها تلاش می كنند از دنیای مجازی در راستای اهدافشان استفاده نمایند. این امر به حدی است كه سخن از تروریسم مجازی و سایبری به میان می آید.

تروریسم مجازی عبارت است از "بهره گیری از اینترنت و شبكه های رایانه ای و امكاناتی كه این شبكه ها پدید می آورند با هدف نابود ساختن ساختارهای زیربنائی یك جامعه مانند انرژی، حمل و نقل، فعالیت­های دولتی و تأثیر گذاشتن بر یك دولت، شهروندان وگروه­ها "

در واقع سایبر تروریسم را می توان هرگونه عمل تروریستی دانست كه در آن از سیستم های اطلاعاتی یا فناوری دیجیتالی چه به عنوان ابزار حمله و چه به عنوان آماج حمله استفاده می شود. این حملات باید منجر به اعمال خشونت بر ضد اشخاص یا دارایی ها به میزانی شود كه ایجاد رعب و وحشت نماید. (قربان نیا،1383،147)

البته ممكن است بتوان تروریسم سایبری را زمره تروریسم پست مدرن نیز به حساب آورد. با توجه به تغییراتی كه در ماهیت، اهداف، و انگیزه های تروریسم صورت پذیرفته است، تغییر پارادایمی در تروریسم ایجاد شده كه آن را از نوع مدرن مجزا می سازد. این تغییرات پارادایمی با تعمیق و پیچیده تر شده حملات تروریستی همراه است. به همین دلیل است كه برخی تروریسم سایبری را نوعی از تروریسم فرا مدرن یا پسا مدرن تلقی می كنند.

 

تروریسم مدرن و انواع آن

 

  • تروریسم غیر متعارف :

آنچه در میزان تهدید یك گروه تروریستی اهمیت بسزایی دارد نوع ابزارهای مورد استفاده آن گروه تروریستی است.

بسیاری از گروه های تروریستی عمدتا از سلاح های متعارف برای اعمال خشونت مورد نظر بهره می گیرند. با این حال هستند گروه های تروریستی كه پا را فراتر از این گذاشته و از سلاح ها و مواد انفجاری غیر متعارف همچون سلاح های شیمیایی استفاده كرده اند و یا درصددند كه استفاده كنند. سلاح های میكروبی، شیمیایی و هسته ای از سلاح های نامتعارفی اند كه مورد علاقه گروه های تروریستی می باشند.

انواع تروریسم غیر متعارف :

 

1. تروریسم میكروبی

با گسترش فزاینده تروریسم، تمایل گروه های تروریستی به استفاده از سلاح های مرگبار بیشتر می شود. در این میان سلاحهای میكروبی، سلاح بسیار مطلوبی برای تروریست ها به حساب می آید. آنچه سبب شده تا گروه های تروریستی به استفاده از سلاح های میكروبی تمایل داشته باشند محسنات و مزیت های این گونه سلاح هاست.

تولید ساده مواد بیولوژیك كه به دانش پیچیده و بالا نیازی ندارد در كنار دلیل سهولت استفاده از این عوامل بیماری زا و همچنین تاثر گذاری شدید این روش برای ایجاد و گسترش ترس و وحشت، از مزیت های این سلاح هاست.

علاوه بر این نگهداری راحت، قابلیت ساده انتشار، مصون ماندن نیروی خودی، قدرت تكثیر عوامل میكروبی زنده، دشواری بسیار در ردیابی تروریست های استفاده كننده، دامنه گسترده تاثیر گذاری از انسان ها گرفته تا حیوانات و اراضی كشاورزی و مزایای متعدد دیگر، سبب شده گروه های تروریستی به تروریسم میكروبی تمایل داشته باشند.

هراس و و حشت از تروریسم میكروبی از این جهت زیاد است كه كه پس از انجام عمل تروریستی و یا تماس با آن نمی توان به راحتی آنرا حذف و یا درمان كرد. از طرفی امكان حمل و جابجایی بسیار راحت و فرار از صحنه جرم و برجای نگذاشتن اثر بر این هراس می افزاید. (OTA 1992: 37)

همان گونه گفته شد سهولت روش در انتشار عوامل میكروبی از خذبه های تروریسم بیولوژیك است. یكی از این روش ها، انتشارعوامل میكروبی در آب آشامیدنی، در سطح شهرهاست. این روش از روش های بسیار خطرناك تروریسم بیولوژیكی است. مكاتبات پستی شیوه مناسب دیگر برای انتشار بسیاری از عوامل میكروبی است. مراكز امنیتی، ستاد نیروهای نظامی و انتظامی ، مراكز فرماندهی، ریاست جمهوری، مجلس نمایندگان و وزارتخانه ها اهداف ارسال اینگونه مراسلات هستند.

برای مثال بعد از حوادث 11 سپتامبر، حمله های میكروبی در آمریكا و چند كشور دیگر انجام شد. این حمله ها با ارسال نامه های آلوده به سیاه زخم به مراكز حساس دولتی انجام می شد. باز كردن نامه باعث پراكنده شدن عامل بیماری زا در فضا و ابتلای افراد زیادی به سیاه زخم ریوی و پوستی شد.(شرق،شماره1237)

جریان باد و هوا نیز می تواند به عنوان یك روش بسیار كارآمد برای انتشار عوامل میكروبی مورد استفاده قرار گیرد.

علاوه بر این بسیاری از تروریست ها ممكن است از عوامل بیولوژیك در غذا استفاده كنند.

از دیگر محسنات تروریسم میكروبی این است كه این قابلیت را دارد كه به صورت همزمان چندین هدف را بدون جلب توجه زیاد مورد حمله قرار دهد. نكته مهم دیگر این است كه در صورت انجام چنین حملاتی مدتی طول خواهد كشید كه شیوع یك بیماری و یا بروز یك وضعیت خاص به علت انتشار آسان بیماران و عامل بیماری به عنوان یك حمله تروریستی از نوع بیولوژیكی آن به حساب آید و اقدامات امنیتی و درمانی مناسبی برای مقابله با آن صورت بگیرد.(IRNA.IR)


2. تروریسم هسته ای

یكی از جدیدترین انواع تروریسم، تروریسم هسته ای می باشد. تروریسم هسته ای "عبارت است از استعمال مواد پرتوزا یا مواد انفجاری هسته ای یا تهدید به استفاده از آن توسط افراد یا گروه های خارج از كنترل دولت، به منظور ایجاد وحشت و انجام اقدامات تروریستی یا تهدید به انجام آن علیه تأسیسات هسته­ای". (باقری محمود آبادی،139)

تروریست ها می توانند به طرق مختلف به مواد رادیاكتیو دست پیدا كنند. سرقت مواد هسته ای آماده، یا مواد شكافپذیر برای ساختن وسیله هسته ای ، تخریب یا مختل كردن رآكتورها یا دیگر تأسیسات هسته ای، دست یابی به مواد هستهای از طریق برخی كشورها.(همان) البته روی آوردن گروه های تروریستی به سلاح های هسته ای امری قریب الوقوع نبوده و تاكنون در سطح حدس و گمان و مباحث نظری است.

زیرا امكانات بكارگیری چنین تسلیحاتی توسط گروه های تروریستی وجود نداشته و پیامدهای استفاده از چنین سلاحهایی به حدی گسترده است كه بخش های مهمی از جهان را در بر می گیرد. تاثیرات اشعه های رادیواكتیو، محدود به مرزها یك كشور یا منطقه نبوده و مناطق ابی و خاكی وسیعی را برای مدت های مدیدی آلوده خواهد كرد.

 

3. تروریسم شیمیایی

همان گونه گفته شد تروریسم شیمیایی یكی از انواع تروریسم مدرن و البته غیر متعارف آن است. مشخصه مهم این نوع از تروریسم بكارگیری مواد شیمایی است. "تروریسم شیمایی عبارتست از استفاده هدفمند عوامل شیمیایی سمی علیه انسان ها برای وارد آوردن آسیب های جدی جسمی و روانی بر آنان كه با این عمل، تروریست ها در تلاشند به وسیله وارد آوردن صدمات جانی، قتل عام و تخریب مایملك افراد، احساس لذت از زندگی و خوب زیستن را از مردم سلب كنند."(دهقانی،1389،288)

بین تروریسم شیمیایی و تروریسم میكروبی شباهت زیادی وجود دارد. حمل و نقل ساده، قابلیت انتشار راحت و بسیاری دیگر از محسنات تروریسم بیولوژیكی در مورد تروریسم شیمیایی مصداق دارد. این شباهت به قدری است كه در بسیاری موارد هر دو نوع تروریسم را تروریسم شیمایی می نامند. رویه ای كه در این كتاب نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

البته در كنار شباهت بسیار دارای تفاوت هایی نیز هستند. مهمترین تفاوت میان این دو را باید در مواد میكروبی و شیمایی بكار گرفته شده دانست. یعنی بر جسب مواد مورد استعمال است كه میان تروریسم شیمایی و میكروبی تفاوت قائل می شوند. البته همین تفاوت ها، سبب كاركرد متفاوت این دو شده است. "یكی از این كاركردها زمان تاثرگذاری است. زمان تاثرگذاری مواد شیمایی نسبت به مواد بیولوژیك، بسیار سریع تر است. به عنوان مثال یك میلی گرم از گاز اعصاب می تواند در كمتر از 15 دقیقه فرد را از پای درآورد."

در این تروریسم شیمیایی، مواد شیمیایی به عنوان اسلحه یا به عنوان جنگ افزار به شمار رفته و علیه عده ای خاص یا عموم مردم استفاده می شود. تروریسم شیمیایی به عنوان جنگی نامتقارن ارزیابی می شود بنابراین با جنگ شیمیایی متقاران در جنگ اول جهانی متفاوت است.(دهقانی،همان،237) در شرایط كنونی چشم انداز بهره گیری از سلاح های شیمیای توسط تروریست ها، علیه غیر نظامیان، مشكل جدیدی است كه به صورت فزاینده رو به گسترش است.

استفاده از مواد شیمیایی توسط برخی گروه های تروریستی در برخی از نقاط جهان همان چیزی است كه تحت عنوان تروریسم شیمایی نگرانی های زیادی در خصوص این پدیده به وجود آورده است. حمله با گاز سارین به یكی از ایستگا ههای متروی شهر توكیو توسط فرقه ژاپنی آئوم شینریكیو در سال 1995 و یا حمله از طریق بسته پستی حاوی ها عامل سیاه زخم در واشنگتن در سال (2001) از موارد استفاده گروه های تروریستی از عوامل بیولوژیك و شیمیای است، با این حال تاریخچه استفاده از مواد شیمیایی از سوی گروه های تروریستی گسترده نیست .البته توجه به نتلایج دردناك آن سبب شده تا خطرات ناشی از تكرار این فجایع جدی گرفته شود.

یكی از دلایل اصلی عدم استفاده از مواد شیمیایی از سوی گروه های تروریستی ، این واقعیت است كه تروریست ها نگران پیامد بسیار منفی آن بر افكار عمومی هستند. آنها به لحاظ اینكه چنین اقدامی هیچ گونه وجهه مشروعیت بخشی ندارد، سعی می كنند از سلاح های شیمیایی دوری گزینند. البته نباید نقش قوانین محدود كننده در این زمینه را نادیده گرفت.

با این وجود، سلاح های شیمیایی از "لحاظ كاركردی، برای تروریستها سلاح های ایده آلی به شمار می روند؛ به ویژه برای حمله كنندگان انتحاری كه دنبال كشتن، وارد كردن خسارت و ایجاد ترس و وحشت تا حد امكان هستند، بدون اینكه جان خودشان برای آنها اهمیتی داشته باشد. سلاحهای كشتارجمعی، در صورتی كه در میان جمعیت متراكم مناطق شهری با زیربناهای فنی پیچیده به كار روند یقیناً می توانند به عنوان سلاح فلج كننده جمعی تمام عیار عمل كنند."( اروین،1390)

با اینكه در حال حاضر، تروریسم سلاح های كشتارجمعی بیشتر یك احتمال است تا واقعیت، اما این احتمال به قدری وحشت انگیز است كه هرگونه اقدام احتیاطی و پیشگیرانه را ایجاب می كند. گرچه آثار تروریسم، عمدتاً تنها در یك كشور به تنهایی، احساس می شود اما تروریسم به عنوان یك اقدام، همیشه پدیده ای بین المللی یا فراملی بوده است.

در عصر جهانی شدن، این موضوع بیشتر از هرزمان دیگری در گذشته، مصداق پیدا می كند. ( اروین، همان)
تحقیقات نشان داده است كه هم اكنون پنجاه هزار گونه از مواد شیمیایی موسوم به ارگانو فسفره وجود دارد كه یك شیمیدان به راحتی می تواند آنها را تولید كند زیرا فرمول شیمیایی و مراحل ساخت آن در متون علمی و اینترنت وجود دارد.

در سال های اخیر گروه های تروریستی برای نشان دادن توان خود استفاده از این گونه مواد را در سرلوحه كار قرار داده اند كه متاسفانه در دو دهه اخیر با توجه به راه های بسیار ساده پخش این مواد در بین مردم در مناطق شلوغ، استفاده از این گونه سلاح ها و وقایع دلخراشی را سبب شده است. (احتشامی،1386،167)
مواد و عوامل شیمیایی از چند جهت می تواند زنگ هشدار را برای مسئولان امنیتی جامعه به صدا درآورد.

انفجارهای ناخواسته انبار مواد شیمیایی به صورت غافلگیر كننده ای فاجعه آمیز شود. اما استفاده گروه های تروریستی از عوامل شیمیایی برای انجام خرابكاری و ایجاد ناامنی مانند فاجعه گاز سارین در ژاپن مهمترین و خطرناكترین وضعیتی است كه می تواند عواقب جبران ناپذیری برای امنیت و صلح جامعه بین الملل به همراه داشته باشد.

 

  • نتیجه گیری

تروریسم غیر متعارف و در بطن آن تروریسم شیمیایی از جدی ترین تهدیدهای جوامع بشری امروز است. با این حال تصاویر تهدید و یا هراس آمیز از این نوع تروریسم در آینده چندان شفاف نیست. پایان جنگ سرد با تحولات سیاسی در نظام بین الملل همراه بود. همین تحولات سیاسی در ابعاد مختلف موضوع تروریسم را بغرنج نموده و این وضع باعث شده كه نتوان نظریه ای مطمئن در خصوص وجود تروریسم، انواع آن و میزان خطرات حتمالی تروریسم شیمایی در اینده ارائه كرد.

این سردرگمی در خصوص انواع و اقسام تروریسم و مولفه های آن علت اصلی عدم تحقق تصاویر روشن از گونه های تهدیدآمیز تر تروریسم و جدی بودن این تهدید ها در آینده حیات بشر شده است. البته نباید انكار كرد كه ، سیستم های اطلاعاتی و امنیتی كشورهای مختلف در كنار همكاری های متقابل بین المللی در مبارزه با تروریسم تا حد زیادی از شدت این وضعیت كاسته است.

ابهام های موجود به نگرانی در خصوص تمایل گروه های تروریستی به تروریسم غیر متعارف دامن زده است. روند جهانی شدن نیز فرصت های بی بدیلی برای تروریست ها فراهم كرده كه امكان دست یابی به شیوه های ساخت و تولید سلاح های كشتار جمعی از سوی گروه های تروریستی چندان دور از دسترس نیست. فرمول ساخت و تركیب بسیاری از مواد كاربری سلاح های شیمایی به راحتی با مراجعه به وسایل ارتباط جمعی چون اینترنت فراهم است. ضمن اینكه این فرایند در انعكاس و تاثیرگذاری اقدام تروریستی نیز بهترین كارویژه را برای تروریست ها دارد.

این نگرانی ها در خصوص اهداف تروریسم غیر متعارف است كه به نظر می رسد بر تخریب و نابودی تاسیسات زیربنایی و كشتار وسیع جمعیت غیر نظامی تمركز دارد.

مراكز و تاسیسات زیربنایی عموما وابسته به سیستم های چون مراكز مخابراتی، مراكز تامین انرژی و سیستم حمل و نقل و در مراكز تكنولوژیكی می باشد. غیر نظامیان نیز كه با شكل گیری تروریسم مدرن از قربانبان اصلی اهداف تروریستی تبدیل شده اند، اكنون بیش از هر زمان دیگری در معرض تروریسم هولناك غیر متعارف قرار دارند.

تمامی حقوق این پایگاه، نزد دیده بان مبارزه با تروریسم محفوظ است.
طراح سایت: رامندسرور

آگاهی از آخرین اخبار رصد شده

تماس با ما
  1. نـــام
    لطفا اجازه دهید نامتان را بدانیم.
  2. ایمیل
    Please let us know your email address.
  3. پیام(*)
    پیام مورد نظرتان را وارد کنید.
  4. کدامنیت(*)
    کدامنیت
      مجددکد امنیتی را اشتباه وارد نموده اید.